Last van abnormaal veel haaruitval? het komt niet enkel bij mannen voor!

Kale plekken en dunner haar: niet echt iets waarop je als vrouw zit te wachten toch? Haaruitval kan erfelijk zijn, maar er zijn ook nog vele andere oorzaken. Goed om de diverse oorzaken te weten zodat je deze kunt voorkomen en indien nodig actie kunt ondernemen. 

Een beetje haaruitval is normaal. We verliezen zo’n 50 tot 120 haren per dag. Gelukkig groeien er ook weer nieuwe haren, waardoor er niets te zien is aan ons haar. Een of meerdere kale plekken of een dunnere haardos zijn wel een indicatie van abnormale haaruitval.

Als we ouder worden krijgt ongeveer de helft van de mensen te maken met de meest voorkomend oorzaak van kaalheid: erfelijke haaruitval. Bij mannen uit dit zich als een terugtrekkende haarlijn en kale plekken en bij vrouwen vooral door het uitdunnen van het haar. Het precieze patroon en de leeftijd waarop dit type haaruitval optreedt is genetisch bepaald. Erfelijke kaalheid komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.

Haaruitval bij vrouwen kan echter ook andere oorzaken hebben.

Dat hormonale veranderingen haaruitval kunnen veroorzaken is niet verbazend. Overgevoeligheid van haarzakjes voor mannelijke hormonen zoals testosteron speelt een belangrijke rol bij haaruitval. Gebruik van anabole steroïden voor bodybuilding kan uiteindelijk leiden tot vermindering van het aantal haarzakjes. Als haarzakjes verdwenen zijn, komen ze niet meer terug. Het is dus belangrijk dat je met testosteron / anabole steroïden stopt voordat er blijvende schade is! Ook bij andere hormonale veranderingen kan er haaruitval optreden zoals bij het begin van de menopauze, in de zwangerschap, bij verminderde schildklierwerking en aandoeningen van de eierstokken. Ook bepaalde medicijnen tegen borstkanker kunnen haaruitval geven zoals anti-oestrogenen (tamoxifen) en aromataseremmers.

Je huisarts en eventueel een dermatoloog (huidarts) kan verder onderzoek doen om de oorzaak van abnormale haaruitval te bepalen, zoals onderzoek van bloed, haren en hoofdhuid. Soms blijft abnormaal haaruitval echter ook onverklaard. Als er een oorzaak gevonden wordt dan kan de behandeling hierop specifiek gericht worden.

Huid -en haar ziektes zijn een andere oorzaak van haaruitval. Bij infecties zoals ringworm is er haarverlies, gelukkig komt na behandeling het haar gewoon terug. Bij alopecia areata krijg je plotseling een of meer ronde of ovale kale plekken. Bij huidziektes zoals lupus komen er soms littekens in de hoofdhuid waardoor er vaak blijvend geen haren meer kunnen groeien.

Chemotherapie is een andere reden van vaak snel ontstaande kaalheid. Vaak komt het haar na de chemo behandelingen weer terug, soms in een andere vorm dan voorheen. Zo kun je opeens krullend haar hebben na chemotherapie!

Soms zit de oorzaak van haaruitval in de niet-medische hoek. Sommige kapsels of hoofdbedekking kunnen ook bijdragen aan haaruitval door te veel trekken aan de haren. Denk bijvoorbeeld aan strakke kapsels (vlecht, knot), extensions of een hoofddoek of tulband. Ook het gebruik van te hete olie of bepaalde permanenten kan leiden tot haaruitval. Bij trichotillomanie hebben mensen een onbedwingbare neiging om zelf hun haren uit te trekken.

Andere factoren bij haaruitval zijn slechte voeding waaronder ijzertekort, diverse medische aandoeningen (o.a. diabetes, syphilis), operaties en stress.

Voor hoofdhuid zonder (veel) haar is bescherming tegen de zon heel belangrijk. Denk dus aan je hoed/pet en zonnebrandcrème op zonnige dagen!

Een andere manier om zowel je hoofd te beschermen als ook te helpen met eventuele schaamte over een (bijna) kaal hoofd is het gebruik van een haarstukje en/of pruik. Helaas is een haartransplantatie niet mogelijk bij vrouwen.

Er zijn een aantal middelen tegen haaruitval zonder voorschrift op de markt die de moeite waard zijn om uit te proberen. Afhankelijk van de oorzaak van de kaalheid werkt het ene middel al beter dan het andere. Vraag eventueel advies aan je apotheker. Luister daarbij evenwel ook goed naar de bijkomende raad van je apotheker om bijwerkingen van sommige middelen zoals bv. Minoxidil te vermijden.

  • Wat is duizeligheid en wat zijn de oorzaken ervan?

    Het is lastig en moeilijk te beschrijven, zo’n geval van duizeligheid. Gelukkig is het meestal alweer snel over en is de oorzaak eerder banaal. Maar wat als je er regelmatig en langdurig last van hebt? En ook nog eens te maken krijgt met andere nare klachten zoals misselijkheid, braken, oorsuizingen en hevig zweten?

    Laten we allereerst even uitleggen wat die duizeligheid precies is. De problemen die je op dat moment ervaart komen voort uit het feit dat je relatie met de omgeving verstoord is. Of anders gezegd: je weet niet goed meer waar je staat.

    Om je plaats in een ruimte te bepalen, zijn er namelijk heel veel zaken in ons lichaam actief. Zowel het evenwichtsorgaan in onze oren, als onze ogen en zelfs de spieren en pezen in onder andere onze nek en benen geven de nodige info door aan onze hersenen. In de meeste gevallen is een probleem op een van deze plaatsen de oorzaak van de duizeligheid.

    Belangrijk daarbij is om een onderscheid te maken tussen de twee belangrijke vormen van duizeligheid. Daarbij maken we het onderscheid tussen het al dan niet hebben van zogenaamde draaierigheid.

    1. VERTIGO OF DRAAIDUIZELIGHEID

    Bij deze veelvoorkomende variant zie je de omgeving rondom je draaien. Of net het omgekeerde: jijzelf tolt rond in de omgeving. Vaak gaat dit hand in hand met misselijkheid en overgeven.

    Oorzaak: een plots opkomend probleem met een evenwichtsorgaan is hier vaak de kern van het probleem. Zo komt deze duizeligheid vaak voor bij ongevallen met hoofdletsel. Daarnaast kan een ontsteking van het middenoor of het evenwichtsorgaan de boosdoener zijn. Problemen met spieren of het zenuwstelsel zijn ook een mogelijke oorzaak, bijvoorbeeld na een whiplash.

    2. DUIZELIGHEID ZONDER DRAAISENSATIES

    In dit geval heb je een vreemd, licht gevoel in je hoofd. Je hebt mogelijk ook nog eens te maken met een oppervlakkige ademhaling of hyperventilatie, samen met hevig zweten.

    Oorzaak: bij deze variant kunnen heel wat zaken de klachten verklaren. Stress of andere hevige emoties zijn bijvoorbeeld al voldoende. Een vergiftiging of overmatig alcoholgebruik is ook mogelijk, net als een probleem met je bloeddruk. Daarnaast kunnen ook problemen met de doorbloeding van het lichaam en stofwisselingsstoornissen aan de basis van het probleem liggen.

    MOET IK NAAR DE DOKTER?

    In de meeste gevallen herstelt je lichaam zich vanzelf en ook redelijk snel. De oorzaken zijn dan ook vaak vrij onschuldig en van voorbijgaande aard. In dat geval is een bezoek aan de huisarts niet direct nodig.

    Heb je echter regelmatig last van duizeligheid? Of blijft deze lange tijd aanhouden? Dan kan het in een aantal gevallen komen door een ernstigere oorzaak. Ga dan ook zeker eens langs bij de huisarts. Dit raden we in het bijzonder aan als de duizeligheid samengaat met oorsuizingen of slechter horen, pijn of problemen met het zicht.

    EN WAT KAN IK ER ZELF AAN DOEN?

    Indien je regelmatig last hebt van duizeligheid, kan het ook helpen om eens te kijken naar je directe omgeving en je leefgewoontes. De nodige aanpassingen kunnen al veel doen:

    • Drink zo weinig mogelijk alcohol en rook zeker niet.
    • Blijf uit de buurt van omgevingen met veel lawaai.
    • Ontspan voldoende en neem van tijd tot tijd de nodige rust.
    • Zorg voor een goede bloedsuikerspiegel: eet gezond en op vaste, regelmatige momenten.

  • Alles wat je moet weten over spataders

    Spataders: ze zijn meestal vrij ongevaarlijk, maar je kan er je vreselijk onzeker door gaan voelen. Zeker tijdens de aankomende zomermaanden durven heel wat vrouwen hun benen hierdoor niet aan de buitenwereld te tonen. Gelukkig is er heel wat aan te doen.

    Wat is het?

    Je bloed loopt doorheen je hele lichaam, aangestuurd door je hart. Dat betekent ook dat deze vanuit je benen terug naar boven moet stromen, tegen de zwaartekracht in. Maar da’s normaal geen probleem, aangezien je aders beschikken over speciale klepjes. Die voorkomen dat je bloed terug naar onderen loopt.

    Soms werken deze klepjes echter niet goed, waardoor de zwaartekracht wel z’n werk kan doen. Dit veroorzaakt spanningen in de aders en doet deze uitzetten, waardoor ze zichtbaar worden. Dat noemen we spataders.

    Hoe komt het?

    Spataders zijn een gevolg van het rechtop lopen. In belangrijke mate is het bovendien erfelijk. Daarnaast kunnen hormonale veranderingen tijdens zwangerschappen ook zorgen voor bijkomende spataders. De aders zetten op dat moment namelijk uit en de baarmoeder drukt op de aders in het bekken.

    Hoe herken je ze?

    Spataders hebben een typische blauwe kleur en een onregelmatige, kronkelige vorm. Ze lopen als draden op je benen (overigens de enige plaats waar ze voorkomen) en zijn voelbaar. Meestal zijn niet de diepere aders het slachtoffers, maar degene die hoger liggen.

    Je mag ze trouwens niet verwarren met gesprongen haarvaatjes. Deze zijn eerder oppervlakkig en vind je over je been verspreid. Ze steken niet boven de huid uit maar zijn wel zichtbaar, zeker als je een wat blekere huid hebt. Gelukkig kunnen ze nooit evolueren naar spataders.

    Kan je er iets aan doen?

    Tegen het ontstaan zelf valt weinig te beginnen, helaas. Er zijn echter wel heel wat zaken waar je op kan letten, om te voorkomen dat de spataders verergeren en het boeltje helemaal uit de hand loopt:

    • Zorg allereerst voor voldoende beweging en voorkom dat je de hele dag door zit. Superhard sporten hoeft niet: eens de trap nemen en wat wandelen kan al wonderen doen. En trappel wat met de voeten of strek de benen terwijl je zit.
    • Ben je sportief? Ga dan voor fietsen, lopen, zwemmen en dansen. Deze sporten stimuleren namelijk de bloedsomloop.
    • Voorkom ook overgewicht. Dit zorgt namelijk voor extra druk op de bloedvaten. Bovendien houdt gezonde voeding de aders mooi elastisch.
    • Qua kleding is het ook aangeraden om niets te aanspannend te dragen rond zowel benen als voeten.
    • Vermijd ook onnodige warmte, aangezien dit de aders doet uitzetten. Denk maar aan saunabezoekjes en lange, hete douches.

    Is het gevaarlijk?

    De kleinere spataders vormen niet direct een gevaar. Maar grotere, bredere spataders kunnen bloedklonters veroorzaken, door de grotere ophoping in de aders. Ook kan je te maken krijgen met beenzweren.

    Bovendien kunnen heel wat kwaaltjes en ongemakken hieraan gelinkt worden: pijn en gezwollen voeten, maar ook jeuk en eczeem zijn mogelijk. Ook kan je je wat moe voelen als je langer moet staan.

    Meteen naar de dokter ermee?

    Als je puur esthetische problemen hebt met je spataders, is een bezoek aan de huisarts niet noodzakelijk maar wel te overwegen. Hij of zij kan dan samen met je bekijken wat mogelijk is om hieraan te doen. Dit hangt bijvoorbeeld af van de dikte van de spataders.

    Ernstiger is het wanneer je symptomen van een trombose of aderontsteking vertoont, door bloedklonters in je spataders:

    • Pijn ter hoogte van je kuit
    • Een roodblauwe verkleuring van je benen
    • Een gezwollen been, dat warm aanvoelt
    • Een pijnlijke, rode en warme zwelling op de spatader zelf.

    In dat geval moet je zo snel als mogelijk bij je arts langsgaan.

    Wat zijn de behandelingen?

    Naargelang de grootte en locatie van je spataders, zijn er verschillende behandelingen mogelijk:

    • Spataderkousen, die de juiste druk op het been zetten. Zo wordt uitzetting van de bewuste aders tegengegaan en herstellen de klepjes in de bloedvaten zich. Deze kousen zijn trouwens niet te verwarren met bijvoorbeeld steunkousen, die niet hetzelfde effect zullen hebben.
    • Een sclerotherapie of inspuiting, die de ader doet verschrompelen en het bloed een andere weg laat zoeken. Vooral efficiënt bij kleinere spataders.
    • Strippen tijdens een operatie. Dit wordt vooral gekozen bij zwaardere spataders. Deze worden dan verwijderd of vastgebonden. Gelukkig staat de medische wereld vandaag al heel ver, waardoor dit bijna geen littekens meer oplevert.

  • Diabetes: alles wat je er moet over weten

    Suikerziekte of diabetes: het komt alsmaar meer voor in Vlaanderen. Niet in het minst door onze ongezondere manier van leven. Maar wat is het eigenlijk? En hoe ga je ermee om?

    Bij diabetes heb je een te hoog suikergehalte in je bloed. Te weinig of slecht functionerende insuline is daarbij de boosdoener. Hierdoor kunnen de cellen in je lichaam te weinig glucose of suiker opnemen, waardoor deze in je bloed blijft zitten.

    2 veelvoorkomende types

    De meest voorkomende vorm van diabetes is deze van het type 2. Liefst 90% van de patiënten heeft deze zogenaamde welvaartsvorm van de ziekte. Dit noemt men zo, omdat de hoofdoorzaak overgewicht en weinig lichaamsbeweging is. Hier maakt het lichaam nog wel insuline aan, maar te weinig of van slechte kwaliteit. Vooral mannen boven de 40 jaar krijgen ermee te maken.

    Maar niet iedereen met diabetes heeft dit door een ongezonde levensstijl. Er is namelijk ook type 1, dat meestal al de bovenhand krijgt op jonge leeftijd. De kwaliteit van de insuline is hier wel ok, maar het lichaam maakt ze simpelweg niet meer (of te weinig) aan.

    En daarnaast is er ook nog de zogenaamde zwangerschapsdiabetes, vooral vanaf de 24ste week van de zwangerschap. Iets wat zeker extra aandacht vraagt, omdat het problemen bij de bevalling kan opleveren, tot zelfs onvolgroeide organen van de baby. En het verhoogt ook het risico om nadien zelf blijvend suikerziek te zijn.

    Hoe herken je het eigenlijk?

    Moeilijk. Vooral bij het type 2 zijn de symptomen niet zo uitgesproken, waardoor je er jaren mee kan rondlopen voor je het merkt. De welvaartsdiabetes kan je mits wat aandacht herkennen aan het volgende:

    - Je moet vaak plassen, ook ’s nachts. En vooral: je hebt vaak dorst.

    - Je valt af zonder echte reden.

    - Wondjes genezen veel trager dan normaal, of slecht. Zeker aan je voeten.

    - Je hebt de hele dag door een hongerig gevoel.

    - Je ziet wazig of dubbel.

    - Je ademt moeilijk.

    - Je hebt pijn in je benen wanneer je loopt.

    Je huisarts kan uitsluitsel geven, door een bloedonderzoek. Dit gebeurt nuchter, en de dokter zal op twee verschillende momenten bloed afnemen. In de meeste gevallen zal hierbij de bloedsuikerwaarde in het labo worden bepaald, al wordt tegenwoordig ook gekeken naar de versuikerde hemoglobine of HbA1c.

    De gevolgen: prikken of slikken

    De keuze hangt hierbij af van de insuline in je lichaam, en dus het type diabetes.

    Mensen met type 2 zijn vaak al geholpen door pillen. Dit omdat hun lichaam nog wel insuline aanmaakt. De suikerwaarde kan dan op deze manier onder controle worden gehouden.

    Bij type 1 is het een ander verhaal. Hier is er geen natuurlijke insuline in het lichaam, die normaal wordt aangemaakt door de alvleesklier. Deze moet in de plaats daarvan steeds worden ingespoten. Insuline in de vorm van pilletjes zou de zure maagsappen immers niet overleven.

    Met aangepaste voeding en beweging

    Medicatie of insuline spuiten is immers niet voldoende. Dat kan alleen samen met een gezonde en gevarieerde voeding.

    Een streng dieet is echter niet nodig. Het gaat eerder om aanpassingen van gewoontes. Zo moet je extra letten op hoeveel koolhydraten je binnenkrijgt. En dat je deze goed spreidt doorheen de dag. Daarnaast eet je best ook voldoende groenten, fruit en peulvruchten. Deze zorgen voor tragere opname van glucose, en zo voor het minder snel uit de pan swingen van je bloedsuikerspiegel.

    Daarnaast is het ook belangrijk op voldoende te bewegen, om je gewicht stabiel te houden. Dit hoeft geen topsport te zijn, maar mag gerust wat wandelen, fietsen of zelfs tuinieren zijn. Zolang je maar actief bezig bent!

    Belangrijk: onderschat diabetes niet

    De gevolgen van onbehandelde suikerziekte is immers niet min. De hoge bloedsuikers tasten zo na enige tijd de bloedvaten en zenuwen aan. Dit zijn er maar enkele gevolgen van:

    - Je voeten, die krijgen te weinig bloed. Waardoor je minder gevoel hebt. Wondjes genezen slechter en kunnen beginnen ontsteken of zweren.

    - Je ogen gaan achteruit. Je ziet steeds minder scherp, of dubbel. Pijnlijke en ontstoken ogen komen daarbij ook voor.

    - Je maag stuurt steeds trager het eten door naar je darmen. Het gevolg: misselijkheid, diarree of net verstopping.

    - Je nieren, die bevatten steeds meer littekens. Daardoor worden meer en meer afvalstoffen niet als urine afgevoerd, maar blijven ze rondzwerven in je bloed.

  • Welke vitaminen zijn goed voor je ogen?

    Je kijkt ermee naar de wereld en anderen. Je ogen goed verzorgen is dus een must. En er zijn wel degelijk vitaminen die de gezondheid van je ogen een duwtje in de rug geven. Wij lijsten de belangrijkste voor je op én geven mee in welke voeding je deze oogvriendelijke vitaminen vindt. 

    VITAMINE C

    Vitamine C is als bron van antioxidanten voor zowat alles in ons lichaam goed. En dus ook voor onze ogen. Zo verbetert het het zicht en vertraagt het staar.

    Waar zit het in?

    Vitamine C zit in heel wat fruit: kiwi’s, sinaasappels en aardbeien.

    In deze groenten zit veel vitamine C: broccoli, paprika en sareptamosterd.

    VITAMINE E

    Vitamine E is net als vitamine C een zeer effectieve antioxidant tegen staar. Ook beschermt deze vitamine het oog en de oogcellen en helpt het een scherp zicht en gezonde ogen te behouden.

    Waar zit het in?

    Vitamine E vind je in veel noten: amandelen, pinda’s, pijnboompitten, zonnebloempitten.

    Ook in gedroogde abrikozen zit een stevige dosis vitamine E.

    LUTEÏNE

    Luteïne zit in de netvliezen en is dus essentieel voor gezonde ogen. Het is een carotenoïde die helpt tegen problemen met de ogen door ouderdom, zoals mauladegeneratie en staar. Maar ook om je netvlies in het algemeen in optimale gezondheid te houden, is luteïne een must.

    Waar zit het in?

    Lutëine is een voedingsstof die je vindt in kool, spinazie en in het loof van knolrapen.

    OMEGA 3

    Omega 3 vetzuren bouwen én onderhouden een goed en scherp zicht, op elke leeftijd. Van bij de ontwikkeling van het zicht bij baby’s tot goed werkende ogen op latere leeftijd.

    Waar zit het in?

    Omega 3 vind je voornamelijk in vette vis.

    ZEAXANTHINE

    Zeaxanthine is een natuurlijke oranje kleurstof die in het lichaam als antioxidant werkt en dus vrije radicalen - oftewel: afvalstoffen - opruimt. In onze ogen en in het netvlies (vooral op de gele vlek) komt zaxanthine voor. Het zorgt ervoor dat de afvalstoffen afgevoerd worden en is dus onmisbaar voor gezonde ogen.

    Waar zit het in?

    Zeaxanthine vind je vooral in oranje en rode paprika’s, goji bessen en walnoten.